Fjóla
laugardagur
Kári hefur verið að fá martraðir öðru hvoru. Eitt kvöldið lá ég hjá honum þegar hann var háttaður og við vorum að spjalla saman um hvernig hægt væri stundum að forðast það að fá martraðir með því að hugsa fallega fyrir svefninn. Svo töluðum við um muninn á góðum draumum og vondum, hann nefndi mér nokkur dæmi um góða drauma, eins og að geta flogið, vera persóna í skemmtilegum tölvuleik...
K: "...og svo dreymir mig stundum að ég sé vampíra!"
F: "Er það skemmtilegur eða leiðinlegur draumur?"
K: "Skemmtilegur."
F: "Hvað gerirðu þegar þú ert vampíra?"
K: "Ég bara, geng um... faaaðma fólk" (teygir út handleggi) "og svo" (geðveikisglampi í augum) "smakka ég svolítið á því."
Svo brosti hann eins og engill.
föstudagur
Pabbi tekur upp Kára (sem er búinn að vera mjög duglegur að stækka síðustu mánuði) og segir:
"Þú ert alltaf að verða þyngri og þyngri og þyngri!"
Kári:
"Og þú ert alltaf að verða gamlari og gamlari og gamlari."
Fallegt, ekki satt? Þess má geta að afinn sá er ekki orðinn fimmtugur og hljóp maraþon um daginn.
laugardagur
Ég þarf að svindla á bloggpásunni til að koma eftirfarandi samtali á framfæri.
Nonni: Emil, hvað fékkstu í hádegismat í skólanum?
Emil: Appelsínur með steiktum kúk.
þriðjudagur
Og í vitlausri röð í þokkabót. Ókei. Ég er hætt. Engar bloggtilraunir fyrr en eftir jólapróf.
Veiðileyfi verður sjálfkrafa útgefið skrifi ég staf hér inn fyrir þann 14. desember.
Hversu oft ætla þau eiginlega að kveðja Andreu?? Kveðju-skóla-reunion, kveðju-stelpuboð, matsölustaðskveðja... en þau leiðindi.
Skilaboð um að hætta að horfa á Beverly Hills og fara að sofa?
Hversu oft ætla þau eiginlega að kveðja Andreu?? Kveðju-skóla-reunion, kveðju-stelpuboð, matsölustaðskveðja... en þau leiðindi.
Skilaboð um að hætta að horfa á Beverly Hills og fara að sofa?
fimmtudagur
Ég var að lesa þessa færslu hjá Mörtu. Lesturinn kom mér til að líta í kringum mig.
Ég sé sjóræningjabúning á stól. Ég sé annan sjóræningjabúning á stofuborðinu, ásamt ótrúlegu magni af ósorteruðum fötum (Kári vaxinn uppúr, saumspretta, stakir sokkar, fara með í Rauða Krossinn... aaaalveg að fara að gerast).
Á gólfinu eru trélitir, fæstir í kassanum sínum (sem er líka á gólfinu), gjafapappír, púsluspil (það er hægt að dreifa tólf bita púsluspili ótrúlega víða!) jakki af Kára, símaskrá, ferðataska, tómur haldapoki, hárteygja sem vinkona Emils gleymdi. Og fleira.
Ég þarf ekki að snúa mér við til að vita að á borðstofuborðinu er tveggja vikna skammtur af ósorteruðum bréfum, reikningum og öðru pappírskyns, þrjár fiðlur, naggrísamatur og sokkaskúffan hans Nonna.
Sokkaskúffan mín er í sófanum.
Þegar ég les þetta yfir, sé ég að þetta hljómar betur en það sem ég sé.
